Passopisciaro Sycylia
Założenie majątku: 2000

Andrea Franchetti, choć wykształcenie zdobywał w Bordeaux jako enolog i agronom, pochodził z Toskanii i był już właścicielem renomowanej winnicy Tenuta di Trinoro w Maremmie. Ten wszechstronny człowiek – były aktor, restaurator i importer win z Rzymu – odegrał kluczową rolę w renesansie winiarskim Etny. Po intensywnych badaniach i próbach, w 2000 roku otworzył nową winiarnię na północnym zboczu wulkanu, nadając jej nazwę od lokalnej miejscowości – Passopisciaro. Franchetti dostrzegł potencjał w starych, zaniedbanych winnicach położonych na stromych, częściowo tarasowych zboczach i z ogromnym zaangażowaniem przywrócił je do życia. Jego działania stanowiły inspirację dla wielu innych producentów, którzy podążyli jego śladem i zaczęli inwestować w unikalne terroir Etny – najbardziej aktywnego wulkanu Europy. 

Cytując słowami Andrea Franchetti. Wulkany to ponure miejsca, a kiedy przybyłem, Etna była jeszcze bardziej ponura, ponieważ była opuszczonym wulkanem. Winnice leżały zawalone na jej zboczach; kamienne tarasy znikały wszędzie w krzakach na górze. Wszędzie panowała nędza poczerniałych ulic i spopielonych kościołów w dużych, starych miastach. Takie właśnie odczucia towarzyszyły mi zimą 2000 roku, kiedy po raz pierwszy przybyłem na Etnę. Wydawało się szaleństwem odnawianie winnic tak wysoko w górze – na górze wybuchała erupcja – ale podobało mi się, że zostały posadzone tak wysoko. Na szczycie stromej posiadłości Passopisciaro wznosi się garb czarnego żwiru. To właśnie tam zatrzymał się wylew lawy z potężnej erupcji w 1947 roku, zatapiając się tuż przed zatopieniem całych tarasów, winorośli, murów i budynków: na Etnie można stracić wszystko. Tutaj noce są zawsze bardzo zimne, nawet w sierpniu. W ciągu dnia w winnicach pył lawowy wnika w skórkę i człowiek jest odurzony, zmęczony. Pierwsze wino, które zrobiłem, było blade i skąpe, i byłem zniechęcony. Posadziłem inne winogrona; cokolwiek tam posadzimy, wino zawsze smakuje cytrusami i kamforą, bez tej hojnej konsystencji, którą ziemia od razu nadaje winu. Nie ma pleśni ani mchu; ziemia lśni czernią niczym noc; wino powoli nabiera elegancji i osobliwości. W ciągu dnia delikatne światło przenika wszystko, a potem nadchodzą gwiaździste noce; Etna ma w sobie ogromną poezję. Robiąc wino, masz do niego dostęp. Nie ma tu Matki Natury. Uprawiasz winorośl na tym, co pochodzi z okropnych źródeł.

Andrea zmarł nagle w 2021 roku, pozostawiając po sobie ogromne dziedzictwo, które kontynuują jego syn Benjamin oraz doświadczone zespoły z obu posiadłości.

Początkowo Passopisciaro produkowało tylko jedno wino – z prawie 90-letnich krzewów Nerello Mascalese rosnących na wulkanicznych glebach. Z czasem, po nasadzeniu nowych winnic w pięciu różniących się terroir obszaru Guardiola (między Randazzo a Castiglione), pojawiły się kolejne etykiety. Oprócz Nerello Mascalese Andrea sadził również Chardonnay, Petit Verdot oraz rdzenną odmianę z okolic Rzymu – Cesanese di Affile.

Wina z Passopisciaro co roku wyznaczają nowe standardy pod względem elegancji i struktury. Od rocznika 2008 w ramach „Collezione Contrada dell’Etna” powstają cztery selekcje z różnych winnic – każda winifikowana oddzielnie i dojrzewająca w beczkach. Ich charakter doskonale oddaje różnorodność mikroklimatu, gleby i wysokości w poszczególnych częściach Etny, sięgających nawet 1000 metrów nad poziomem morza.

Wyjątkowe cechy tych win wynikają m.in. z dużych różnic temperatur między dniem a nocą oraz z mineralnego podłoża – wulkanicznej lawy i popiołu. Franchetti potrafił doskonale uchwycić charakter Etny, wykraczając poza schematy. Stworzył także wydarzenie „Contrade Etna” – coroczne spotkanie, które wciąż promuje region jako jedno z najważniejszych miejsc winiarskich we Włoszech.

Jeden z koneserów tak wspomina jego twórczość:
„Znałem Franchettiego tylko przez jego wina, ale nasze gusta się pokrywały. Jego czerwone etnalskie wina idealnie oddają to, czego oczekuję: są świetliste, głębokie, nieco surowe, ale złożone i trwałe”.

Inny dodaje:
„Był pionierem nowego podejścia do win z Etny i odkrycia na nowo potencjału Nerello Mascalese. Dziś region ten to jedno z najbardziej ekscytujących miejsc winiarskich we Włoszech”.

A kolejny:
„Franchetti nie poprzestał na sukcesie Tenuta di Trinoro. Chciał osiągnąć to samo na Etnie – i udało mu się. Jego wina zapierają dech w piersiach”.