Nebbiolo to ciemna odmiana uprawna winorośli właściwej (Vitis vinifera) pochodząca z północnych Włoch, uprawiana obecnie przede wszystkim w Piemoncie. Współczesna ampelografia uważa, że szczep Nebbiolo został wyhodowany na terenie Piemontu, choć badania DNA mogą wskazywać również na Lombardię jako miejsce pochodzenia kultywaru. Nazwa pochodzi od piemonckiego nebbia (mgła). Podczas następujących w październiku zbiorów winnice Piemontu (zwłaszcza w rejonie Langhe) często okryte są gęstą mgła. Alternatywna wersja etymologii wywodzi nazwę szczepu od zniekształconego włoskiego nobile. Wspomniane badania DNA wskazały na bliskie pokrewieństwo genetyczne pomiędzy Nebbiolo a białym szczepem Viognier. Nebbiolo było także formą rodzicielską dla szeregu włoskich szczepów czerwonych: Freisa, Bubbierasco, Nebbiolo Rosé, Vespolina, Negrera i Rossola. Szczep znajduje zastosowanie w produkcji bardzo aromatycznych win czerwonych o jasnej barwie i wysokiej zawartości tanin. Wina zazwyczaj wymagają długiego okresu dojrzewania, niezbędnego dla złagodzenia smaku. Podobnie jak Pinot Noir, Nebbiolo jest szczepem mało stabilnym genetycznie i podatnym na mutacje. Znane jest około 40 klonów Nebbiolo, z czego najbardziej popularne są trzy - Lampia, Michet i Rosé Nebbiolo. Lampia jest klonem o najlepszych możliwościach adaptacji do różnych siedlisk. Michet, uważany za efekt porażenia roślin Nebbiolo wirusem, rośnie najmniej bujnie i daje najmniejsze plony, przez co ceniony jest przez producentów silnie aromatycznych win o skoncentrowanym smaku. Rose Nebbiolo obecnie jest mniej popularny, gdyż daje wina o szczególnie jasnej, niemal różowej barwie. W Lombardii Nebbiolo znane jest pod nazwą Chiavennasca, w Dolinie Aosty zaś jako Picutener. W niektórych rejonach Piemontu używana jest nazwa Spanna.

Zobacz też wina.